Żabka inwestuje w ochronę Karkonoszy. Ponad 4,5 km szlaków i wolontariat pracowników

Karkonosze należą do najchętniej odwiedzanych obszarów górskich w Polsce. W 2025 r. Karkonoski Park Narodowy przyjął ponad 2,6 mln turystów, a do końca września 2026 r. odwiedziło go już 2,3 mln osób. Tak duży ruch oznacza jednak również wyzwania związane z ochroną przyrody. Schodzenie ze szlaków prowadzi do niszczenia roślinności, erozji gleby i płoszenia zwierząt.

Odpowiedzią na te problemy jest projekt „Przeciwdziałanie antropopresji i zarządzanie ruchem turystycznym w Karkonoskim Parku Narodowym”, wspierany przez Grupę Żabka w ramach programu Re, koordynowanego przez UNEP/GRID-Warszawa. Inicjatywa uzupełnia działania Parku i jest współfinansowana ze środków Unii Europejskiej oraz Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Remonty szlaków i edukacja turystów

Jednym z najważniejszych elementów projektu była poprawa infrastruktury turystycznej. Prace objęły ponad 4,5 km popularnych tras, m.in. w rejonie Hali Szrenickiej, Śnieżnych Kotłów, Pielgrzymów i Słonecznika. Wymieniono kładki, wykonano brukowanie oraz systemy odwodnienia.

To nie tylko kwestia wygody wędrowania. Odpowiednio przygotowana nawierzchnia pomaga ograniczać erozję, chronić roślinność i zachować naturalny przepływ wody. Ma to szczególne znaczenie na terenach torfowiskowych i mokradłowych, które są cennymi siedliskami, a zarazem naturalnymi magazynami wody.

– W ochronie górskiej przyrody kluczowe są woda, dobrze utrzymane szlaki i edukacja. Infrastruktura musi chronić mokradła, torfowiska i kosodrzewinę na wilgotnych siedliskach, a zarazem zapewniać bezpieczeństwo – podkreśla Przemysław Tołoknow, zastępca dyrektora Karkonoskiego Parku Narodowego.

Drugim filarem przedsięwzięcia jest edukacja. Na terenie Parku umieszczono 24 tablice informacyjno-edukacyjne przy wejściach i w schroniskach, a przy wyremontowanych trasach powstały trzy tyflopulpity ułatwiające poznawanie przyrody osobom niewidomym i słabowidzącym. Turyści mogą również korzystać z 6 tys. bezpłatnych kieszonkowych map.

– Skuteczna ochrona przyrody nie kończy się na zabiegach ochronnych i monitoringu siedlisk. Potrzebujemy turystów, którzy rozumieją zasady obowiązujące w parku i ich znaczenie dla środowiska – mówi dr Piotr Mikołajczyk z UNEP/GRID-Warszawa.

Ponad 60 wolontariuszy Żabki w Karkonoszach

Współpraca nie ogranicza się do wsparcia finansowego. 16 października 2026 r. na Hali Szrenickiej odbyła się konferencja prasowa poświęcona efektom projektu, a w działania terenowe zaangażowało się ponad 60 wolontariuszy Grupy Żabka. Wspólnie z pracownikami Parku udrażniali oni systemy odwodnienia i porządkowali otoczenie szlaków w rejonie Hali Szrenickiej, Szrenicy i Śnieżnych Kotłów.

Dla uczestników była to również okazja, by poznać specyfikę pracy służb ochrony przyrody i zobaczyć, jak działania podejmowane w terenie przekładają się na ochronę ekosystemów. Zaangażowanie w Karkonoszach wpisuje się w szerszą strategię społeczną firmy. Pracownicy Żabki mogą przeznaczać do ośmiu godzin pracy miesięcznie na inicjatywy społeczne. Według danych spółki rocznie w wolontariat angażuje się średnio 300 osób, które przeznaczają na ten cel łącznie ponad 1000 godzin.

– Ochrona przyrody wymaga współpracy, bo żaden partner nie ma wszystkich potrzebnych zasobów i kompetencji. Wiedza ekspertów, doświadczenie instytucji zarządzającej obszarem chronionym i zaangażowanie biznesu wzajemnie się wzmacniają – zaznacza Marta Urbaniak z Żabki Polska.

Biznes i przyroda we wspólnym projekcie

Działania w Karkonoszach pokazują, jak współpraca przedsiębiorstwa, organizacji środowiskowej i instytucji publicznej może przełożyć się na konkretne rozwiązania. Park zyskuje lepiej zabezpieczone szlaki i narzędzia edukacyjne, turyści – bezpieczniejszą infrastrukturę i łatwiejszy dostęp do informacji, a pracownicy firmy – możliwość bezpośredniego udziału w działaniach środowiskowych.

Dla Grupy Żabka projekt jest częścią szerszego podejścia do odpowiedzialności za środowisko, obejmującego m.in. ochronę bioróżnorodności i zasobów wodnych. W tym przypadku efekty można zobaczyć bezpośrednio w terenie: na odnowionych szlakach, przy tablicach edukacyjnych i w pracy wolontariuszy.

W obliczu rosnącego ruchu turystycznego takie partnerstwa nabierają znaczenia. Ochrona przyrody wymaga bowiem nie tylko regulacji i specjalistycznej wiedzy, lecz także odpowiedniej infrastruktury, edukacji oraz zaangażowania podmiotów, które mogą wesprzeć realizację tych celów.