Warszawski startup zebrał ponad 12 mln zł na wirtualne statki kosmiczne. Jego prezes zaczynał w Airbusie
Kiedy satelita milknie na orbicie, pierwsze podejrzenie pada zwykle na sprzęt: przegrzany układ, uszkodzony czujnik, wadliwe koło reakcyjne. Twórcy Asynchronics uważają, że to fałszywy trop. Ich zdaniem główną przyczyną awarii są problemy z oprogramowaniem i integracją, a nie ze sprzętem. Prezes Adam Chikha mówi wprost: sprzęt rzadko zawodzi, a kłopoty biorą się z oprogramowania, integracji i walidacji stanowiska testowego.
Na tej tezie warszawska spółka zbudowała biznes, w który inwestorzy właśnie włożyli kolejne pieniądze.
Ile i od kogo
Rundę seed o wartości 3,1 mln dol. poprowadził fundusz b2venture. Udział wzięły też Movens Capital, Heartfelt i Hard2beat. Według dzisiejszego kursu NBP to ok. 12,4 mln zł.
To nie pierwsze pieniądze dla spółki. W czerwcu 2025 r. Asynchronics zamknęło rundę pre-seed, której współliderami były deeptechowy fundusz Sunfish Partners i Heartfelt. Kwoty wtedy nie ujawniono. Heartfelt wszedł więc ponownie, a to zwykle dobry sygnał: inwestor, który zna firmę od środka, dokłada kolejne pieniądze.
Co to jest cyfrowy bliźniak satelity
Wyobraźmy sobie, że budujemy satelitę. Oprogramowanie pokładowe trzeba przetestować, zanim powstanie fizyczne urządzenie, bo czekanie na sprzęt to miesiące opóźnień. Tu wchodzą cyfrowe bliźniaki.
Asynchronics tworzy cyfrowe kopie konkretnych podzespołów statków kosmicznych. Te modele przyjmują i wysyłają komendy, raportują dane i zmieniają stan. Inżynierowie podłączają je do oprogramowania lotu i testują systemy, także reakcję na awarie, zanim fizyczny sprzęt w ogóle dotrze.
W praktyce to wirtualne koło reakcyjne, magnetometr czy czujnik słońca, które zachowują się jak prawdziwe. Można je „zepsuć” na ekranie i sprawdzić, czy satelita sobie poradzi.
Sercem technologii jest silnik symulacji. Modele działają na NeXosim, otwartoźródłowym silniku symulacyjnym firmy, napisanym w języku Rust. Według opisu programu Creative Destruction Lab silnik ma dawać nawet 64 razy szybsze symulacje i dziesięciokrotny wzrost produktywności programistów.
Liczba, która robi wrażenie (i jedno zastrzeżenie)
Chikha podaje dane, które dobrze pokazują skalę problemu. Według niego porażką kończy się ok. 7 proc. tradycyjnych misji, ale aż 45 proc. misji z segmentu new space. Tech Funding News zaznacza, że opublikowane wskaźniki awaryjności małych satelitów są bliższe 40 proc. Nawet w tej ostrożniejszej wersji to 4 na 10 misji.
New space to nowa fala firm kosmicznych: mniejsze, tańsze satelity budowane szybciej niż w klasycznym przemyśle. Te firmy zwykle działają szybciej i z mniejszymi budżetami niż giganci, więc na rozbudowane testy mają mniej przestrzeni.
Giganci mają swoje narzędzia, mniejsi nie
Dlaczego nikt wcześniej tego nie zrobił? Założyciele tłumaczą, że wielcy gracze, czyli Airbus, Thales i Lockheed, budują takie narzędzia u siebie. Europejski SIMULUS rozwijany przez ESA ich zdaniem nie jest w pełni otwarty i nie mogą z niego korzystać firmy, które mają spółki zależne w Japonii lub USA.
Mniejsze firmy kosmiczne zostają więc z niczym albo budują wszystko od zera. Asynchronics chce być dla nich gotowym zestawem klocków.
Kto za tym stoi
Adam Chikha, współzałożyciel i prezes, zaczynał jako programista C++ w polskiej spółce zależnej Airbusa. Pracował przy wirtualnym stanowisku testowym dla misji Jupiter Icy Moons Explorer w Tuluzie, a później kierował działem symulacji w amerykańskiej firmie zbrojeniowej Metrea. Drugi współzałożyciel, Serge Barral, ma doktorat z inżynierii lotniczej i kosmicznej. Panowie wcześniej pracowali razem w firmie usługowej.
Klienci już płacą
To nie jest projekt na slajdach. Największym płacącym klientem od ponad dwóch lat jest Infinite Orbits z Tuluzy, dla której Asynchronics buduje wirtualne stanowiska testowe do misji Endurance i Orbit Guard 3. NewSpace Systems korzysta z cyfrowych bliźniaków czterech podzespołów: koła reakcyjnego, magnetometru, odbiornika GPS i czujnika słońca. Firma podała, że w standardowych testach koła reakcyjnego odczyty z modelu pokrywały się z odczytami sprzętu.
Inwestorzy podkreślają właśnie wiarygodność. Andreas Goeldi z b2venture przekonywał, że w inżynierii o krytycznym znaczeniu zaufanie do wyników symulacji trzeba sobie wypracować. Jego zdaniem pomagają w tym otwarty kod silnika i doświadczenie zespołu.
Na co pójdą pieniądze
Głównie na zatrudnienia. Pieniądze mają też sfinansować co najmniej 50 cyfrowych bliźniaków w ciągu 24 miesięcy oraz graficzny interfejs do budowania modeli i sprawdzania wyników.
Plany ekspansji są konkretne. Zespół liczy dziś 12 osób, a w ciągu pół roku ma urosnąć do ok. 22. W ciągu 12 miesięcy ma powstać biuro w Tuluzie, a w ciągu 24 miesięcy w USA.
Sklep z wirtualnymi częściami do satelitów
Docelowo Asynchronics chce czegoś więcej niż sprzedawać usługi modelowania. Firma chce zbudować wspólny katalog cyfrowych bliźniaków. Integrator satelity wybierałby z niego gotowe, certyfikowane modele podzespołów od różnych producentów, tak jak części z katalogu.
Założyciele liczą na kilka trendów. Spodziewają się popytu ze strony orbitalnych centrów danych i serwisowania satelitów na orbicie, a także w związku z dążeniem Europy do samodzielności. Czy firma stanie się marketplace’em, czy zostanie dostawcą modeli, zależy od tego, czy w ślady NewSpace Systems pójdą inni producenci.