Na nasz rachunek z Karolem Kościńskim. Czy muzyka może napędzać biznes

Choć jestem raczej z tych zimnolubnych, mróz odczuwalny w ostatnich dniach w Warszawie doskwiera nawet mnie. Z rozmówcą umawiam się w okolicach Placu Teatralnego, a te niespełna tysiąc metrów dzielące restaurację KIKU od przystanku Metro Ratusz Arsenał dłuży się niemiłosiernie. Jestem przekonany, że rozmowę z Karolem Kościńskim rozpocznę od zwyczajowego small talku o pogodzie, podczas którego ponarzekamy sobie, że te mrozy to kto to widział, masakra, a w ogóle to niech już przybędzie wiosna.

Ale to by było zbyt proste. Dyrektor Kościński, jak na prawnika przystało, jest człowiekiem wyjątkowo konkretnym. Zamiast nadzieją na rychły wzrost temperatury dzieli się swoimi przemyśleniami na temat kuchni koreańskiej oraz ogólnie całej kultury azjatyckiej. Dosyć szybko może nie tyle przejmuje kontrolę nad spotkaniem, ile podchodzi do niego bardzo zadaniowo – podpowiada, co warto zamówić, dopytuje, o czym dokładnie będziemy rozmawiać, a także prosi o możliwość autoryzowania tekstu.

Korea w rozmowie pojawia się nieprzypadkowo. Restauracja KIKU na kulinarnej mapie Warszawy jest obecna od 2008 r. W ofercie lokalu znajdują się nie tylko tradycyjne sushi, ale również inne dania mięsne czy wegetariańskie – przysmaki kuchni koreańskiej. Wystrój nie jest przesadnie zachwycający czy oryginalny, natomiast udaje nam się znaleźć stolik na uboczu sali, dzięki czemu możemy spokojnie porozmawiać. Obaj decydujemy się na zestawy lunchowe, mój rozmówca proponuje jeszcze herbatę – jestem jednak z tych mniej herbatowych, dlatego zadowalam się najzwyklejszą Coca-Colą. Oczekiwanie na posiłek trwa krótko, co do jakiegoś stopnia wynika zapewne z faktu, że oprócz nas w restauracji jest raptem kilka osób, co mnie trochę dziwi, wszak 14:30 to idealna pora na tradycyjne warszawskie rauty o wdzięcznej nazwie „business lunch”.

Karol Kościński to doświadczony radca prawny, ekspert w dziedzinie prawa autorskiego. W latach 2012-2018 odpowiadał za przygotowanie ustawodawstwa krajowego z zakresu prawa autorskiego i prawa mediów w Polsce, pełniąc funkcję dyrektora departamentu własności intelektualnej i mediów w Ministerstwie Kultury. Koordynował przygotowanie różnych implementacji prawa UE (m.in. siedmiu dyrektyw z zakresu prawa autorskiego, dyrektywy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi, dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych, komunikatu Komisji Europejskiej w sprawie misji mediów publicznych). Polskę reprezentował także w negocjacjach dotyczących prawa autorskiego i mediów w ramach Rady UE, występował przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości oraz pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Stałego Komitetu ds. Prawa Autorskiego i Praw Pokrewnych w WIPO.

Do ministerstwa trafił w niezwykle gorącym okresie – zaczynał pracę niedługo przed zamieszaniem wokół ACTA, które wyprowadziło ludzi na ulice w 2012 r. – Pamiętam, że w związku z całą tą sytuacją departament...