Zwolnili go z korporacji. Tom Dalszewski postanowił ruszyć z nietypowym biznesem w USA [WYWIAD]
My Company Polska: Co skłoniło cię do odejścia z korporacji i rozpoczęcia własnego biznesu w Stanach Zjednoczonych? Był to wcześniej zaplanowany kierunek czy spontaniczna decyzja?
Tom Dalszewski, No Man's Land Adventures: W dużych korporacjach zdarzają się reorganizacje. Zajmowałem stanowisko globalnego wiceprezesa i zarządzałem zespołami m.in. w Chinach, Indiach, Hongkongu, Polsce i Meksyku, obsługując również rynek amerykański. Zmienił się szef, zmieniła się struktura organizacyjna i moje stanowisko zostało zlikwidowane. W nowym układzie pojawiła się dla mnie interesująca możliwość w Nowym Jorku, ale firma nie sponsorowała wizy. Postanowiłem więc sam zorganizować sobie wyjazd do USA.
Nie był to jednak pomysł, który narodził się z dnia na dzień. O Stanach myślałem od dawna. Wcześniej mieszkałem m.in. w Chinach i Kambodży, gdzie również prowadziłem biznes. Chciałem spróbować życia w USA, ale nie na zasadzie przypadkowej pracy – zależało mi na stworzeniu czegoś własnego.
Ile kosztowało uruchomienie No Man’s Land Adventures?
Na początku w dużej mierze kierowały mną kwestie wizowe. Chciałem działać legalnie, dlatego ubiegałem się o wizę E-2, przeznaczoną dla inwestorów z krajów objętych odpowiednimi umowami ze Stanami Zjednoczonymi. Polska jest takim krajem. W internecie często pojawia się kwota 100 tys. dolarów jako poziom inwestycji, który może mieć sens w kontekście tej wizy. Mniej więcej tyle przeznaczyłem na uruchomienie biznesu.
Ta kwota pozwoliła kupić najważniejsze aktywa: samochód terenowy 4x4, przyczepę pełniącą funkcję mobilnej bazy oraz pierwsze motocykle. Mam już cztery, piąty jest w drodze, a flotę dalej rozwijam, korzystając również z leasingu. Przyczepa jest jednocześnie zapleczem sanitarnym, magazynem i warsztatem, w którym przechowuję oraz serwisuję motocykle. Cały system jest mobilny i zasilany energią słoneczną.
Jak oceniasz formalności związane z rozpoczęciem działalności w USA?
Samo prowadzenie biznesu jest, moim zdaniem, stosunkowo łatwe. Od otwarcia konta bankowego po uzyskiwanie pozwoleń na organizowanie turystyki w parkach – procedury są dość jasno opisane. To jednak proces rozległy: trzeba zdobyć odpowiednie licencje, pozwolenia i ubezpieczenia. Największym problemem okazała się dla mnie wiza. Na jej uzyskanie czekałem cztery miesiące.
Dlaczego wybrałeś właśnie Utah i Moab?
Byłem w Stanach już wcześniej – m.in. na programie Work and Travel, a później podczas podróży. Utah szczególnie mi się spodobało. Moab jest jednym z najważniejszych miejsc w USA dla aktywnej turystyki i off-roadu. Przyjeżdżają tu ludzie z całego świata, żeby jeździć po szlakach i podziwiać krajobrazy. To lokalizacja idealnie pasująca do mojego pomysłu. Słońce świeci tu około 300 dni w roku, a sezon turystyczny trwa mniej więcej osiem miesięcy.
Jak zdobyłeś pierwszych klientów?
Przyjechałem do USA w lutym i przez trzy miesiące podróżowałem przez kraj. Po drodze kupiłem w Teksasie samochód i przyczepę. Do Utah dotarłem w maju, żeby przygotować pierwsze materiały marketingowe. Kupiłem motocykl, drona i kamerę, nagrałem filmy promocyjne, a następnie wróciłem do Polski, żeby załatwić wizę inwestorską. Przez to działalność ruszyła znacznie później, niż zakładałem – dopiero pod koniec października, praktycznie na ostatni weekend sezonu.
Pierwszych klientów pozyskuję kilkoma kanałami. Przygotowałem ulotki i rozprowadzam je w hotelach, centrach informacji turystycznej oraz miejscach związanych z aktywną turystyką. Współpracuję też z osobami z hoteli, które polecają nasze usługi za prowizję. Ważne są strona internetowa, Google, media społecznościowe i widoczność w narzędziach AI. W Moab jestem obecnie jedną z nielicznych firm oferujących wynajem elektrycznych motocykli terenowych, co ułatwia dotarcie do klientów.

Ile kosztuje taka przygoda?
Najtańszą opcją jest wynajem motocykla. Pół dnia kosztuje 189 dolarów, a cały dzień około 329 dolarów. Można też wybrać wycieczkę z przewodnikiem, która jest nieco droższa. Najkrótsza trasa prowadzi przez Long Canyon. Sam przejazd można zrobić szybko, ale warto zarezerwować około godziny, żeby zatrzymać się i zrobić zdjęcia. Taka wycieczka kosztuje 229 dolarów.
Organizujemy również wielodniowe wyprawy. To już większy wydatek – około 20–30 tys. zł za podróż obejmującą tydzień jazdy off-roadowej, połączenie motocykli i samochodów 4x4 oraz kilka dni zwiedzania, np. Los Angeles. Cenowo jest to porównywalne z innymi międzynarodowymi wyprawami off-roadowymi.
Kto jest klientem takich usług?
To przede wszystkim osoby, które mają czas i odpowiednie środki. Często przedsiębiorcy, ludzie po 45. roku życia, których dzieci są już starsze i którzy mogą wyjechać ze znajomymi. Chcę zaznaczyć, że także rodziny z nastoletnimi dziećmi są u mnie mile widziane. W przypadku lokalnego wynajmu dominują Amerykanie. Miałem też klientów z Australii. Jeśli chodzi o wielodniowe wyprawy, chcę szczególnie docierać do Polaków i Europejczyków. Wyjazdy na przyszły sezon już przygotowuję.
Dlaczego postawiłeś na elektryczne motocykle terenowe? To wciąż dość nietypowa technologia w takim zastosowaniu.
Mieszkając w Chinach, na bieżąco obserwowałem rozwój pojazdów elektrycznych. Kilka lat temu baterie i osiągi zaczęły być na tyle dobre, że można było myśleć o wykorzystaniu takich motocykli w terenie. Około dwóch lat temu zasięg stał się wystarczający do organizowania tego typu wypraw. Moje motocykle mogą przejechać do około 100 km na jednym ładowaniu. Na pustyni ładujemy je przez dwie–trzy godziny i możemy pokonać kolejne 100 km. To wystarcza na całodniową jazdę.
Nie chodzi jednak wyłącznie o samą elektryfikację. Długofalowo chcę rozwijać biznes związany z off-gridem – przebywaniem poza tradycyjną infrastrukturą, z wykorzystaniem energii słonecznej. Dotyczy to nie tylko turystyki, ale też parków i obiektów RV, czyli miejsc dla kamperów i pojazdów rekreacyjnych.

Czy motocykle są trudne w obsłudze dla początkujących?
To profesjonalne maszyny, ale można dostosować ich moc i prędkość. Są lżejsze od największych motocykli terenowych, ważą około 90 kg z baterią. Jeżdżąc po bezdrożach można z nich korzystać także bez prawa jazdy, na terenowych trasach. Dzięki możliwości ograniczenia prędkości nadają się również dla osób bez dużego doświadczenia, a nawet nastolatków. Wrażenia z jazdy są trochę pomiędzy motocyklem a dużym rowerem górskim.
Co zrobiłbyś dziś inaczej, gdybyś ponownie uruchamiał firmę?
Przede wszystkim lepiej zaplanowałbym timing. Turystyka w Moab jest sezonowa, a wycieczki na kolejny rok potrafią być rezerwowane już w listopadzie. Zacząłem planować biznes w listopadzie, zakładając, że uruchomię go w maju. Do tego doszły formalności wizowe. W efekcie straciłem praktycznie cały sezon 2026. To najważniejsza lekcja. Poza tym zdarzają się drobne błędy operacyjne – na przykład klient, który nie wie, jak prawidłowo korzystać z motocykla, może uszkodzić sprzęt. Ale na razie nie widzę większych problemów z samym modelem biznesowym.
Jakie są plany rozwoju No Man’s Land Adventures?
Pełny sezon zaczynam wiosną 2027 roku. Liczę, że pozwoli mi wygenerować przychody umożliwiające otwarcie kolejnej lokalizacji pod koniec roku i podwojenie floty. W 2028 chciałbym działać już w trzech, a być może czterech miejscach. W 2029 planuję szukać partnerów, którzy rozwijaliby biznes w modelu franczyzowym.
Od początku projektuję część turystyczną tak, żeby dało się ją skalować. Wspólny model obejmuje samochód, przyczepę pełniącą funkcję bazy i warsztatu, transport motocykli oraz stronę internetową do rezerwacji. W przyszłości chciałbym także wejść w inwestycje związane z parkami RV – nieruchomościami połączonymi z biznesem, działającymi w formule off-grid.

Kiedy firma osiągnie rentowność?
Spodziewam się, że przełom nastąpi wiosną i latem przyszłego roku, kiedy sezon będzie już w pełni. Patrząc na zainteresowanie klientów i dotychczasowe wydatki marketingowe, uważam, że inwestycja może zwrócić się po pierwszym pełnym roku działalności i nieco dłużej. Firma nie zatrudnia jeszcze pracowników, więc koszty są ograniczone. Pierwsze osoby do obsługi klientów, przygotowywania i czyszczenia motocykli chciałbym zatrudnić w czerwcu 2027 roku.
Jakie rady dałbyś Polakom, którzy chcieliby rozpocząć biznes w USA?
Przede wszystkim: spróbujcie. Jeśli komuś w Polsce jest dobrze, nie musi wyjeżdżać. Ale jeśli ktoś jest ciekawy przygody, warto rozważyć taki krok. Nie oznacza to, że trawa jest tu zawsze bardziej zielona albo że wszystko jest łatwe. To po prostu inny kraj.
Trzeba dobrze zaplanować kwestie formalne i mieć konkretny pomysł. Nie zawsze potrzebuje się ogromnych środków własnych – ważny jest dobry biznesplan. Amerykański sen, moim zdaniem, nadal istnieje. W Stanach wciąż widać nastawienie na rozwój, biznes i wzajemne pomaganie sobie w osiąganiu sukcesu.

Co najbardziej różni codzienne życie w USA od Polski?
W Stanach wszystko jest nastawione na wygodę i szybką konsumpcję. Wszędzie dojeżdża się samochodem, odległości są ogromne, ale to część uroku tego kraju. Przyjechałem tutaj również po to, żeby doświadczyć przestrzeni i krajobrazów amerykańskiego Zachodu.
Zwraca uwagę także otwartość ludzi. Amerykańskie „How are you?” jest zwykle po prostu formą przywitania, a nie pytaniem o samopoczucie. Ludzie częściej zagadują, uśmiechają się i okazują życzliwość. W Polsce jesteśmy bardziej zdystansowani, choć oczywiście wiele się zmieniło i żyje nam się coraz lepiej.
A stereotyp związany z dostępem do broni i bezpieczeństwem?
Problem przemocy z użyciem broni rzeczywiście istnieje. Już w pierwszych dniach po przylocie do Austin, gdzie zatrzymałem się podczas podróży przez Stany, doszło do strzelaniny w lokalu obok miejsca, w którym mieszkałem. Ktoś zginął, inna osoba została ranna. Nie można więc powiedzieć, że to wyłącznie medialny stereotyp. Z drugiej strony większość czasu spędzam poza dużymi miastami i nie jest to coś, czego doświadcza się na co dzień. Moje ogólne wrażenia z życia w USA są pozytywne.
Zbudował platformę dla zapracowanych menedżerów, po sześciu miesiącach zamknął firmę. Dziś Aleksander Uznański pomaga startupom uniknąć jego błędów [WYWIAD]
Startup może mieć świetny produkt, setki użytkowników, a nawet zainteresowanie inwestorów i nadal nie zarabiać. Aleksander Uznański przekonuje, że przedsiębiorcy często wolą rozwijać technologię, niż usłyszeć od klienta, że jej nie potrzebuje. A sztuczna inteligencja, która pozwala tworzyć aplikacje szybciej i taniej, może tylko pogłębić ten problem.
Adam Beniowski: „Nasza polska technologia AI działa już w 30 krajach”. PRO.display rozwija się na światowych rynkach [WYWIAD]
PRO.display działa już w 30 krajach i w przyszłym roku przekroczy 15 tys. użytkowników. Polska firma rozwija AI, które sprawdza półki w sklepach, podpowiada handlowcom, co poprawić, i co najmniej sześciokrotnie przyspiesza raportowanie. – Nie chcemy zwalniać ludzi. Chcemy, żeby dzięki AI byli bardziej produktywni – mówi Adam Beniowski, prezes PRO Business Solutions, twórcy PRO.display.
Prowadzi Żabkę, trenuje boks i pomaga młodzieży. Tak Jakub Perske łączy biznes z pasją [WYWIAD]
Własny biznes, zarządzanie zespołem i sportowe ambicje – Jakub Perske od pięciu lat rozwija działalność w ramach sieci Żabka. Prowadzi sklep w Trójmieście, wspiera nowych franczyzobiorców, a także realizuje projekt bokserski „Boksuj z Żabką” skierowany do młodzieży z trudnych środowisk. Przez dwie kadencje pełnił również funkcję Ambasadora Franczyzy. Jak przekonuje, w prowadzeniu firmy liczą się nie tylko wyniki finansowe, ale również zaangażowanie i podejście do ludzi.